Bir çimenliğin üzerinden yüzlerce kez geçerseniz ne olur? Oradaki çimler ezilir, kapkara ve kabak gibi açılmış dümdüz bir keçi yolu oluşur, değil mi?
Kronik ağrı da tam olarak böyledir: Sen uzun süre ağrı çektikçe, beyin o yolu ezberler. Ağrı yolu daracık bir patikayken zamanla 4 şeritli otobana döner. Artık rüzgar esse, ufacık bir şey olsa bile beyin o otobandan hemen ağrıyı basar.
İşte derin derin nefes alıp vücudunu sakince hareket ettirdiğinde, beynin içindeki o panik butonuna basmayı bırakırsın. Beynine resmen şunu dersin: "Korkma, tehlikede değiliz, güvendeyiz!"
Beyin tehlike olmadığını anlayınca:
- Yangın alarmını kapatır.
- Vücudun kendi ürettiği o doğal, bedava "ağrı kesici şurupları" musluktan akıtır gibi kana salar.
- O eskiden otobana dönmüş ağrı yolunu da kullanmayı bırakır; yol ot basıp zamanla kapanır, yerine rahatlama yolu açılır.
