Çocukluk travmasını anlamak her zaman kolay değildir, çünkü çoğu kişi yaşadıklarını “normal” sanarak büyür. Bazen insan çocukluğunu çok az hatırlar. Bazen de yaşananları hatırlar ama etkisini küçümser. Travma çoğu zaman yaşanan olaydan çok, sinir sisteminde bıraktığı izle anlaşılır.
Çocuklukta iz bırakabilen deneyimler şunlardır:
- Fiziksel, duygusal ya da cinsel istismar
- Fiziksel ya da duygusal ihmal
- Evde şiddete tanık olmak
- Anne ya da babanın bağımlılığı veya ruhsal hastalığı
- Ebeveynlerden ayrılmak, boşanma, kayıp
Yetişkinlikte ise bu izler şöyle kendini gösterebilir: sürekli tetikte olma hâli, küçük seslerle irkilmek, bazı durumlara verilen ve sonradan bile anlam verilemeyen güçlü tepkiler, ilişkilerde güven sorunları. Beden de bu izleri taşıyabilir; migren, irritabl bağırsak sendromu, uykusuzluk ve geçmeyen ağrılar bunlardan bazılarıdır.
Bu belirtilerden biri ya da birkaçı tek başına travma olduğunu göstermez. Kendinizde bu tür izler fark ediyorsanız, bir psikolog ya da psikiyatristle konuşmak yaşadıklarınızı anlamlandırmanın en güvenli yoludur. Travmanın beyne ve bedene etkilerini travmalar beyin ve bedenimizi nasıl etkiler yazımda anlattım.
